Yeniden

Uzun zaman oldu yazmayalı.. Bakıyorum ki ne çok şey değişmiş. Bu süre içinde iki kez buluştuk. Birincisi çok güzeldi. İlk olmasına rağmen güzeldi. Birbirimize alıştık. İkinci çok çok daha güzeldi. İkincide elini tuttum. Kızılay'da el ele yürüdük. Çok harikaydı. Çok ısındım. Ona daha çok güvenmeye başladım. Daha yakın hissetmeye başladım. Çok daha fazla seviyorum. O günkü güzelliği hiç aklımdan çıkmıyor. Çok güzel ve çok tatlıydı. Dünyalar güzeli.. Canım benim. Çok seviyorum seni. Ne kadar sana kızsam da, üzsem de seni; seni çok ama çok seviyorum. Dünyada kimseyi sevmediğim kadar. Sen bensin artık. Bütünleştin benimle. Sen benim hayatıma öyle bir girdin ki.. Keşke bütün hissettiklerimi anlatabilsem. İnsan bazen o kadar çok istiyor ki bunu. Ama her zaman mümkün olmuyor. İçinden öyle şeyler geçiyor ki onun en ufak parçasını bile dışa yansıtamıyorsun. İçinde büyüyor, büyüyor. İçine sığmıyor. Ben bu duyguları ilk kez yaşıyorum. Ve sebebi de "Sen"sin. Hiç hayatımdan çıkma. Hiç beni yalnız bırakma. Beni sensiz bırakma.. Bu duyguları içimi yakan birer anı olarak bırakma bende. Hep hatırladıkça mutlu olayım, mutsuz değil. Hep seninle olayım.. Başka hiçbir şey istemiyorum.